a brandbabbel tussen Erkens en Monza
Jasper Erkens laat zijn meet en greet winnaars meteen na zijn optreden in katzwijm vallen, en beschaafd als we zijn kijken we bescheiden de andere kant op om recht in de ogen te staren van... A Brand. Gewapend met een fles rode wijn besluiten we dat dit een interessanter gesprek kan worden dat hetgeen waar we op doelden.
Ze zijn net terug van Toronto voor "East by North East", de Canadese tegenhanger van "South by South west" in Texas. Ze verdedigden daar de Belgische driekleur samen met Triggerfinger. Geef toe, er zijn veel slechtere exportproducten.
"'t was daar wreed tof" lachen ze als we de recorder laten meelopen. We opperen dat het eigenlijk tijd werd dat A Brand het buitenland in zou trekken. In België gaat het uitstekend, maar ze zitten hier zowat aan de max, welke grens gaat het eerst eraan? De Nederlandse?
"We hebben in het voorjaar een aantal heel leuke dingen gedaan in Nederland, een vijftal, het is natuurlijk moeilijker dan hier in België, maar aan het publiek te merken ging dat echt goed, echt enthousiast. We spelen straks Lowlands (pukkelpopbroertje in Nederland) en dat is een heel belangrijk voor ons. Nadien volgen nog een tiental clubconcerten in Nederland. De schrijvende pers is ook mee daar, dat helpt wel, OOR bv, gaf ons telkens uitstekende recenties."
Niet alleen de schrijvende pers trouwens, want een paar weken geleden zat de band late night bij Giel Beelen (vara 3 fm) en die commandeerde hen daar om 'iets' samen met de daar ook aanwezige Selah Sue te doen. Dat iets is gelukkig iets muzikaals geworden, en nog iets erg leuks ook.
"Dat was daar echt prettige chaos man (lachen), hoe zeg je dat (imiteert oud Hollandsch) zo heel 'cheil' (hilariteit).
Prettige chaos, ja als je het zelf zegt, A brand een feestband noemen zou er behoorijk over zijn, maar live is het toch altijd helemaal fun. "Klopt ja, maar hey, als je de drie platen beluistert dan merk je toch ook wel dat we niet een fuifbandje zijn, we brengen daar een behoorlijke diversiteit, en jah, die 'stoempers' doen het live uiteraard altijd goed, maar daar mag je de muziek uiteindelijk niet op gaan afrekenen. De nummers gaan lang niet allemaal over lachen gieren en brullen. We zijn geen Joy Division, dat is ook waar, maar er zit echt wel wat diepgang in."




















