Terwijl A Brand nog aan de line check bezig is zien we de tvl crew naar de mainstage hotsen. Iets diep vanbinnen zegt dan dat we een Tom Boonenke moeten doen. Nee, effectief een spurtje trekken bedoelen we. We trekken een dikke lijn over dat andere. We worden op de meet net geklopt door een tv-eller in bloedvorm.
Stijn Meuris kijkt tijdens zijn interview voor tvl met een half oog naar het optreden van Luna Twist op dat moment op de mainstage. Als ik hem een paar minuten later spreek shudt hij nog een beetje na. "Jeugdsentiment" lacht hij.
Ik heb maar één vraag op zak eigenlijk. Hoe het met Monza is nu? Er zijn wat bezettingsissues en ik stel hem een drummer voor die op zoek is naar werk. "Wel, het enige wat ik zeker weet is dat nu net de drummer gaat blijven" lacht hij. "Komt wel goed allemaal" knikt hij. "We zijn zelfs bezig aan nieuwe nummers". Dat mag wel merken we op. "Attica" schreeuwt zowat om een opvolger immers. Monza gaat dus verder, gek genoeg maakt dat mijn avond een beetje goed. Ik heb altijd van die band gehouden, het heilige vuur wat steevast mee op het podium mag, de eerlijkheid en de afrekening met banaliteiten en scheve toestanden, maar dan zo treffend verwoordt dat ze je dieper en harder raken dan een in het gezicht afgevuurde woedeaanval.
Monza opent met "attica", al had Stijn Meuris het liever anders gezien "Heb je onze huidige live versie van 'een heel klein beetje oorlog' al gehoord? Daar had ik mee willen openen, maar (lacht) de band-democratie eh."
Monza live is zoals altijd uitstekend, "wie danst er nog, dood aan alle meisjes, alles half, als techniek faalt" zetten de toon, afsluiten uiteraard met "Van God los" om te bissen met het heerlijke "Gigant".
Meuris mag nooit op muzikaal pensioen.