U bent een verwend publiek
zaterdag 26 juni 2010
Dat is vast en zeker zo. Het gaat U zo meteen duidelijk worden waarom dat zo is, maar nog even niet. We spreken af met Patrick Bruyndonx en Raffaele Brescia van Sweet Coffee, die net hun nieuwe album 'Face to face' uithebben, en dat klinkt anders dan we gewoon waren. Dat had zo zijn redenen. Zangeres Bibi (Diabokua) verliet de band immers een tijdje geleden en dan zou je denken, ow.... dit gaat moeilijk worden.
Niet meteen legt Patrick uit "Met alle respect naar haar hoor, maar Sweet Coffee was Bibi niet, ze had een kenmerkend stemgeluid natuurlijk, wat de band voor een tijd getypeerd heeft. Maar uiteindelijk is het nu gek genoeg mogelijk geweest om het volle potentiëel uit de de band te halen. We hebben een cd kunnen maken die we altijd al hebben willen maken. Met een grote diversiteit aan genres, waar we dan allerlei stemmen op hebben kunnen kleven. Met een rustige stem kan je uiteraard enkel rustige getinte nummers maken, met Bibi was dat zo , dus we lagen al snel in het loungevakje, terwijl Sweet Coffee zoveel meer is. We kunnen zo meer onszelf zijn, en ja, stel als we morgen zin hebben om nog iets zotters te doen dan kan dat."
Een werkwijze die ons een beetje doet denken aan een bandje uit de UK, "Massive Attack" die werken effectief ook op die manier. "Klopt" beamen ze beiden, "Maar het grote verschil ligt natuurlijk in het feit dat zij daar over heel wat meer financiële middelen kunnen beschikken dan wij".
U voelt'm komen ? U bent nog steeds een verwend publiek, al weet u nog niet meteen waarom, hang in there, we komen to the point. Waar zaten we ? Massive Attack, we trokken een vergelijing, althans een productionele, want muzikaal komen de beide bands niet meteen in elkaars vaarwater. "Neen", beaamt Raffaele, "tegenwoordig kan je je als band ook niet meteen meer permitteren van dat soort donkere muziek te maken, enfin, toch niet als je wil overleven in België. Radiostations draaien dat niet, toch niet de stations die breder programmeren. Studio Brussel heeft enorm veel voor ons gedaan, maar tegenwoordig heb je meer nodig dan een nichepubliek, (zelfs op Studio Brussel ). "
Geld dus, nodig om te overleven. Patrick knikt, we gaan het hebben over een materie die al een hele tijd niet evident is. Downloaden. "Als je weet dat we nu niet bepaald nummers maken voor de breder programmerende radiozenders, ga je het misschien gek vinden dat we toch steeds meer toegevingen moeten doen. Gewoon om boven water te blijven. Als die zenders je gewoon niet gaan draaien begint het mis te lopen. Je moet een kat een kat noemen, 90% van de muziek is niet legaal gedownload, dt wil dus zeggen dat we nog 10% overhouden van hetgeen wat het was en ja we gaan dan een album maken, we zijn daar met twee anderhalf jaar aan bezig, in dat anderhalf jaar verdien je ook niks.Mensen staan daar niet bij stil als ze dan je album illegaal downloaden." (lachend) "Behalve die éné fan uit Oekraine, die ons een mail stuurde met duizend excuses omdat hij 'face to face' illegaal van het net geplukt had. Hij kon het daar gewoon niet krijgen. Enfin, weet je, dat voelt dan goed dat zo iemand je dat dan komt uitleggen, dan voel je dat die gast wel respect heeft voor wat je doet.
Het is een tweestrijd weet je, aan de ene kant is het echt een misdrijf, diefstal gewoon, en langs de andere kant zou in de Oekraine die man nooit van ons gehoord hebben als dat illegaal downloaden niet bestond."
Het overleven in muzikaal België is niet meer zoals vroeger, niet dat het toen makkelijk was,maar je had een eerlijke kans op zn minst, je werk werd niet schaamteloos en respectloos gejat.
Raffaele gaat verder : "De mensen hebben niet door dat ze je daar pijn mee doen, dat dat een misdrijf is".
U hebt'm intussen ? Waarom u een verwend publiek bent ? Toch nog niet ? Goed, dan illustreren we even met een voorbeeld . Raffaele haalt er zowaar een boer bij : "Een boer, die een gans jaar zijn akkers bewerkt, zaait, ploegt, een tractor koopt, investeert in zijn producten. Stel nu dat iedereen zo maar de sla en worteltjes van zijn velden zou gaan plukken zonder daarvoor te betalen." Een vrij duidelijk voorbeeld lijkt ons. We staan er even bij stil. Sweet coffee speelde een uitstekende set een paar minuten na dit gesprek, maar toch is het wrang twee hardwerkende getalenteerde mensen dat te zien doen terwijl ze bestolen worden, neen niet vandaag op Genk On Stage, maar in de cd winkel.
We breken een lans voor vijf minuten muzikale moed. In plaats van het product van de artiest die u toch kan waarderen te downloaden van een obscure Russische of Oekraiense website, ga'm uithalen bij de cd winkel, en vork die paar euro's ervoor uit. Die gasten verdienen dat...(as)
Niet meteen legt Patrick uit "Met alle respect naar haar hoor, maar Sweet Coffee was Bibi niet, ze had een kenmerkend stemgeluid natuurlijk, wat de band voor een tijd getypeerd heeft. Maar uiteindelijk is het nu gek genoeg mogelijk geweest om het volle potentiëel uit de de band te halen. We hebben een cd kunnen maken die we altijd al hebben willen maken. Met een grote diversiteit aan genres, waar we dan allerlei stemmen op hebben kunnen kleven. Met een rustige stem kan je uiteraard enkel rustige getinte nummers maken, met Bibi was dat zo , dus we lagen al snel in het loungevakje, terwijl Sweet Coffee zoveel meer is. We kunnen zo meer onszelf zijn, en ja, stel als we morgen zin hebben om nog iets zotters te doen dan kan dat."
Een werkwijze die ons een beetje doet denken aan een bandje uit de UK, "Massive Attack" die werken effectief ook op die manier. "Klopt" beamen ze beiden, "Maar het grote verschil ligt natuurlijk in het feit dat zij daar over heel wat meer financiële middelen kunnen beschikken dan wij".
U voelt'm komen ? U bent nog steeds een verwend publiek, al weet u nog niet meteen waarom, hang in there, we komen to the point. Waar zaten we ? Massive Attack, we trokken een vergelijing, althans een productionele, want muzikaal komen de beide bands niet meteen in elkaars vaarwater. "Neen", beaamt Raffaele, "tegenwoordig kan je je als band ook niet meteen meer permitteren van dat soort donkere muziek te maken, enfin, toch niet als je wil overleven in België. Radiostations draaien dat niet, toch niet de stations die breder programmeren. Studio Brussel heeft enorm veel voor ons gedaan, maar tegenwoordig heb je meer nodig dan een nichepubliek, (zelfs op Studio Brussel ). "
Geld dus, nodig om te overleven. Patrick knikt, we gaan het hebben over een materie die al een hele tijd niet evident is. Downloaden. "Als je weet dat we nu niet bepaald nummers maken voor de breder programmerende radiozenders, ga je het misschien gek vinden dat we toch steeds meer toegevingen moeten doen. Gewoon om boven water te blijven. Als die zenders je gewoon niet gaan draaien begint het mis te lopen. Je moet een kat een kat noemen, 90% van de muziek is niet legaal gedownload, dt wil dus zeggen dat we nog 10% overhouden van hetgeen wat het was en ja we gaan dan een album maken, we zijn daar met twee anderhalf jaar aan bezig, in dat anderhalf jaar verdien je ook niks.Mensen staan daar niet bij stil als ze dan je album illegaal downloaden." (lachend) "Behalve die éné fan uit Oekraine, die ons een mail stuurde met duizend excuses omdat hij 'face to face' illegaal van het net geplukt had. Hij kon het daar gewoon niet krijgen. Enfin, weet je, dat voelt dan goed dat zo iemand je dat dan komt uitleggen, dan voel je dat die gast wel respect heeft voor wat je doet.
Het is een tweestrijd weet je, aan de ene kant is het echt een misdrijf, diefstal gewoon, en langs de andere kant zou in de Oekraine die man nooit van ons gehoord hebben als dat illegaal downloaden niet bestond."
Het overleven in muzikaal België is niet meer zoals vroeger, niet dat het toen makkelijk was,maar je had een eerlijke kans op zn minst, je werk werd niet schaamteloos en respectloos gejat.
Raffaele gaat verder : "De mensen hebben niet door dat ze je daar pijn mee doen, dat dat een misdrijf is".
U hebt'm intussen ? Waarom u een verwend publiek bent ? Toch nog niet ? Goed, dan illustreren we even met een voorbeeld . Raffaele haalt er zowaar een boer bij : "Een boer, die een gans jaar zijn akkers bewerkt, zaait, ploegt, een tractor koopt, investeert in zijn producten. Stel nu dat iedereen zo maar de sla en worteltjes van zijn velden zou gaan plukken zonder daarvoor te betalen." Een vrij duidelijk voorbeeld lijkt ons. We staan er even bij stil. Sweet coffee speelde een uitstekende set een paar minuten na dit gesprek, maar toch is het wrang twee hardwerkende getalenteerde mensen dat te zien doen terwijl ze bestolen worden, neen niet vandaag op Genk On Stage, maar in de cd winkel.
We breken een lans voor vijf minuten muzikale moed. In plaats van het product van de artiest die u toch kan waarderen te downloaden van een obscure Russische of Oekraiense website, ga'm uithalen bij de cd winkel, en vork die paar euro's ervoor uit. Die gasten verdienen dat...(as)
